Mostrar mensagens com a etiqueta lh / ll. Mostrar todas as mensagens
Mostrar mensagens com a etiqueta lh / ll. Mostrar todas as mensagens

sexta-feira, 15 de maio de 2009

Perpuosta pa ouniformizar l "l"/"lh" einicial



Diç Leite de Vasconcelos na páigina 35 de ls Estudos de Philologia Mirandesa: ”

a) em sendinês o l latino inicial não se palatizou como em mirandês, conservou-se intacto como em português; ex.:

mir. central e raiano : lhana

lat. Lana{

send. lana.

“

An Castelhano i an Pertués las letras “ll” i “lh” ténen la mesma eiquibaléncia de sonidos na fala. Por l Mirandés ser ua léngua falada na Pertual i por ls falantes yá staren aquestumados a essa scrita fui adoptado l “lh” pertués.

Na purmeira adenda ouptou-se por i citando-la adenda: “Aceitar que os sendineses escrevam com um simples l- as palavras que em mirandês se iniciam com lh- e em sendinês se pronunciam com l-.”

Nun cachico de la justeficaçon apersentada diç esto: “Quer dizer: ou l- se manteve desde o latim até hoje, ou evoluiu de l- para lh- e depois novamente para l-. Seja qual for a hipótese admitida, o certo é que é difícil de aceitar, numa zona em que lh e l representam fonemas diferentes, que se escreva lh quando a pronúncia é l.”

Dezido esto, agora bieno a la tona la eideia de que se debie era ouptar por screbir l “ll” castelhano i assi yá tenie sido resolbido l porblema.

Tenendo an cunta que l Mirandês nun ye Pertués, nun ye Castelhano, nun ye Latin i nun ye Lionés, nien Asturiano; nien sequiera Astur-Lionés(alguas son la raiç, outras tubírun anfluéncia); l que bos querie poner a çcutir ye ua seluçon PRÓPIA pa l Mirandés. Assi adonde atualmente hai la debison “L” ; “LH” de l “L” einicial pertués, MAS SOLO ENDE todo mundo passarie a screbir “ll”.

Assi apersento eisemplos de cumo serien grafadas alguas palabras:

  • cabalho (serie grafado de l mesmo modo);
  • lluna (serie screbido cun ll tanto ls que fálan la bariadade Central, cumo Sendinesa cumo Raiana [cun letra grande serie “Lluna” ]);
  • llimalha (mantén-se l lh ne l meio de la palabra mas l “L” einicial quedarie “ll”).

Esta ye ela mie perpuosta cul sentido de l melhor pa l mirandés.

Cuido que ye ua seluçon sien miedo de l passado, mas cun un uolho ne l feturo i que puode cuntentar todo mundo. Ua perpuosta oubjetiba, sien debisones i arremissacos i peç-me que serie de fácele aplicaçon.

Queda a la buossa cunsidraçon.

Cristóvão Pires,

Coimbra 15-05-2009




segunda-feira, 11 de maio de 2009

Screbir «lh» i «nh» ou «ll» i «ñ»?




Eiqui queda mais un cachico de la anterbista de Manuela Barros Ferreira a la FUOLHA MIRANDESA, na parte que respeita a la Cumbençon Ourtográfica puis solo essa parte eiqui mos anteressa. Para quien nun pudo ler la anterbista toda ne l Jornal Nordeste, bamos a poné-la ne l blogue
quien cunta ua cuonta i poderá lé-la alhá.


FM - Cumo ye que ls sturianos bírun todo este porcesso?
MBF - Perguntámos a opinião aos asturianos. Recebemos uma resposta em que nos recomendavam que escrevêssemos à portuguesa os fenómenos comuns com o português e à asturiana os fenómenos comuns com o asturiano. Acontece que a maior dificuldade estava nos fenómenos que são foneticamente iguais nas duas línguas, mas que se escrevem diferentemenete em português e em espanhol. Por exemplo, os asturianos seguem a tradição espanhola, quando escrevem «ñ» e «ll». Fizemo-lo por razões de simplicidade de ensino, porque a tradição de assim escrever em Portugal data de D. Afonso III, porque sempre os mirandeses escreveram com «lh» e «nh» e porque essa foi a opinião dos participantes.
Hoje eu certamente defenderia a grafia espanhola porque o som «lh» no início de palavras não existe em português (a não ser na palavra lhano, que é um empréstimo castelhano) e porque a existência do «lh-» inicial é uma característica asturo-leonesa definidora do mirandês. Portanto, escrever «ll» e «ñ» seria uma maneira de aproximar de modo razoável, aceitável, o mirandês da sua ancestralidade asturo-leonesa.